หน้าแรก / ความรู้ / ชื่อต้น : สะตือ

ชื่อต้น : สะตือ

วงศ์ FABACEAE
ชื่ออื่น ๆ ดู่ขาว เดือนไก่ (สุโขทัย) ประดู่ขาว (สุรินทร์) แห้ (สกลนคร)

ลักษณะ สะตือเป็นไม้ต้น สูงได้ถึง ๘–๒๕ ม. มีขนสั้นนุ่มสีเทาตามกิ่งอ่อน ช่อดอก กลีบเลี้ยงด้านใน และรังไข่ หูใบเล็กร่วงเร็ว ใบ ประกอบปลายคี่ เรียงเวียน ใบย่อยมี ๔–๖ ใบ เรียงสลับระนาบเดียว รูปไข่ ยาว ๓–๘ ซม. กว้าง ๒–๕ ซม. ปลายแหลมยาว ส่วนปลายมนโคนกลมหรือมน ก้านใบยาว ๒–๓ มม. ดอก ออกเป็นช่อคล้ายช่อเชิงลด ออกตามซอกใบ ก้านดอกยาว ๓–๔ มม. ใบประดับและใบประดับ ย่อย ขนาดเล็กร่วงเร็ว ฐานดอกสั้น กลีบเลี้ยง ๔ กลีบ เรียงซ้อนเหลื่อมรูปไข่ ด้านนอกพับงอกลับ ไม่มีกลีบ ดอก เกสรเพศผู้ ๘–๑๐ อัน แยกกัน รังไข่มีขน ยอดเกสรเพศเมียเป็นตุ่ม ผล รูปรี แบน ยาว ๕–๖ ซม. แห้งแตก มีขนกำมะหยี่หนาแน่น มี ๑–๒ เมล็ด คล้ายเมล็ดถั่ว ยาว ประมาณ ๓ ซม. สีน้ำตาล พบในภูมิภาคอินโดจีน ในประเทศไทยพบกระจายห่างๆ ทาง ภาคกลาง ภาคตะวันออก ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคตะวันออกเฉียงใต้ที่ปราจีนบุรี ขึ้นตามที่ราบ ท้องนา และริมลำธารในป่าดิบแล้ง ความสูงระดับต่างๆ

สรรพคุณ/ประโยชน์ ปลูกให้ร่มเงาในที่สาธารณะหรือริมน้ำ ใบใช้ต้มอาบแก้อีสุกอีใส โรคหัด เปลือก ต้นใช้ ปรุงเป็นยาแก้ท้องร่วง
พิมพ์ QR Code