
วงศ์ Bignoniaceae
ชื่ออื่น ๆ
ลักษณะทั่วไป
ไม้ต้น สูง 4–7 เมตร ใบประกอบ 2 ชั้น ยาว 20–45 ซม. แกนกลางมีปีกแคบ ๆ ใบย่อยมี 3–4 คู่ รูปรี รูปขอบขนาน แกมรูปไข่หรือรูปไข่กลับ ยาว 3–9 ซม. มีขนหยาบแข็งและต่อมประปรายบนเส้นใบด้านล่างและขอบใบ ปลายแหลมยาว ไร้ก้าน ช่อดอกแบบช่อกระจุกแยกแขนง ออกตามซอกใบ ยาวได้ถึง 20 ซม. กลีบเลี้ยงรูประฆัง ยาว 1–2 ซม. ปลายแยกเป็น 5 แฉกขนาดเล็ก มีต่อมเป็นแถบยาว ดอกรูปแตร หลอดกลีบดอกสีเหลือง ยาว 3–6 ซม. โค้งเล็กน้อย ปลายแยกเป็น 5 แฉก เกือบกลม แผ่นกลีบสีน้ำตาลแดง เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1.5 ซม. เกสรเพศผู้ 2 คู่ยาวไม่เท่ากัน ยาว 2–2.5 ซม. เกสรเพศผู้ที่เป็นหมันมี 1 อัน ขนาดเล็ก จานฐานดอกรูปวงแหวน ก้านเกสรเพศเมียยาวประมาณ 3 ซม. ผลแห้งแตก รูปแถบ ยาว 22–34 ซม. เมล็ดกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 6–8 มม. ไม่มีปีก
พบที่
พบที่อินเดีย เนปาล ศรีลังกา จีนตอนใต้ พม่า ลาว เวียดนามตอนบน ในไทยพบทางภาคเหนือที่น่าน ตาก พิษณุโลก นครสวรรค์ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่เลย และภาคตะวันตกเฉียงใต้ที่กาญจนบุรี ขึ้นตามพื้นที่เปิดโล่งในป่าดิบแล้ง ความสูงถึงประมาณ 1300 เมตร
แหล่งอ้างอิง : กลุ่มงานพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช กรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช
เว็บไซต์อ้างอิง : https://botany.dnp.go.th/detaildict.html?wordsname=Pauldopia