ชื่อวิทยาศาสตร์ : Pajanelia longifolia (Willd.) K.Schum.
วงศ์ Bignoniaceae
ชื่ออื่น ๆ

ลักษณะทั่วไป
ไม้ต้น ไม่ผลัดใบหรือผลัดใบบางส่วน สูงถึง 18 ม. เรือนยอดเปิดแคบและแตกกิ่งไม่มาก ตั้งชันแต่ละกิ่งที่ปลายมีกระจุกใบคล้ายร่ม เปลือกสีเทาอ่อน มีช่องอากาศนูน แตกเป็นร่องตื้น ใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียว มีใบย่อย 7–16 คู่ ออกตรงข้ามหรือออกสลับ มีอีก 1 ใบที่ปลาย รูปไข่ถึงรี มีต่อมสีม่วงไม่มากนักตามเส้นกลางใบหรือตามซอกใบด้านล่าง ดอก สีเหลืองขุ่นถึงแดงอมเขียวอ่อนด้านนอก สีแดงขุ่นหรืออมม่วงด้านใน บานกลางคืน ดอกเป็นช่อใหญ่แข็งตั้งตรง ที่ปลายกิ่ง กลีบเลี้ยงมีปลายเป็นพูไม่เท่ากัน 5 พู ติดแน่นเมื่อเป็นผล กลีบดอกเป็นรูปกรวยกว้าง มีพูหนา 5 พูย่น ผล รูปใบหอกกลับ แบน มีปีกแคบที่ปลายทั้งสองด้าน เมล็ดมีปีกบางใสค่อนข้างโค้ง

พบที่
พบทั่วไปในป่ารุ่นหรือชายป่าดิบที่ต่ำ

แหล่งอ้างอิง 1 : ศูนย์วิจัยและพัฒนานวัตกรรมอุทยานแห่งชาติ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
เว็บไซต์อ้างอิง 1  : http://npic-surat.com/web/images/stories/QR/epong.pdf