ชื่อวิทยาศาสตร์ : Wrightia antidysenterica (L.) R.Br.
วงศ์ Apocynaceae
ชื่ออื่น ๆ

ลักษณะทั่วไป
ไม้พุ่ม สูงได้ถึง 5 ม. ใบรูปรี ยาว 2–5 ซม. ก้านใบยาวประมาณ 2 มม. ช่อดอกยาว 1.5–2 ซม. มี 3–6 ดอก กลีบเลี้ยงรูปสามเหลี่ยม ปลายมน ยาวประมาณ 2 มม. ดอกรูปดอกเข็ม หลอดกลีบยาวประมาณ 2 ซม. กลีบรูปรี ยาว 1.5–1.8 ซม. ปลายแหลม มีขนละเอียด กะบังเรียง 3 ชั้น มีขนละเอียด กะบังหน้ากลีบดอกยาว 6–8 มม. โคนเชื่อมติดกลีบดอก ปลายแยก 2–3 แฉก กะบังระหว่างกลีบดอกโคนเชื่อมติดกัน ปลายแยกเป็นแฉก ๆ กะบังหน้ากะบังระหว่างกลีบดอกออกเดี่ยว ๆ ยาวประมาณ 2 มม. อับเรณูยาว 6–8 มม. มีขนยาวด้านใน คาร์เพลเกลี้ยง ก้านเกสรเพศเมียยาวประมาณ 2.3 ซม. รวมยอดเกสร

พบที่
มีถิ่นกำเนิดในศรีลังกา เป็นไม้ประดับทั่วไปในเขตร้อน ดอกออกตลอดปี นำเข้ามาในไทยครั้งแรกโดยคุณปรานี คงพิชญานนท์ ปัจจุบันมีสายพันธุ์แคระ

แหล่งอ้างอิง : กลุ่มงานพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช กรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช
เว็บไซต์อ้างอิง : https://botany.dnp.go.th/detaildict.html?wordsname=Wrightia antidysenterica