ชื่อวิทยาศาสตร์ : Wrightia siamensis D.J.Middleton
วงศ์ Apocynaceae
ชื่ออื่น ๆ

ลักษณะทั่วไป
ไม้พุ่ม สูง 1–3 ม. ใบรูปรีถึงรูปใบหอก หรือแกมรูปไข่ ยาว 2.5–12 ซม. ก้านใบยาว 2.5–6 มม. ช่อดอกยาว 2–3 ซม. มี 3–5 ดอก ก้านดอกยาว 3–7 มม. กลีบเลี้ยงรูปไข่ ยาวประมาณ 3 มม. ต่อมโคนกลีบขนาดเล็ก ปลายจักฟันเลื่อย ดอกสีแดงอมชมพู หลอดกลีบดอกยาว 4–5 มม. กลีบรูปขอบขนาน ยาว 1.4–1.5 ซม. กะบัง 3 ชั้น กะบังหน้ากลีบดอกแนบติดกลีบดอกเกือบตลอดความยาว ยาวประมาณ 4 มม. ปลายจักตื้น ๆ กะบังระหว่างกลีบดอกยาว 2.7–3 มม. ปลายแยก 2 แฉก โคนเชื่อมติดกะบังหน้ากลีบดอก จุดเชื่อมมีกะบังย่อยข้างละ 1 อัน เป็นติ่ง ยาวประมาณ 0.5 มม. เกสรเพศผู้ติดบนคอหลอด อับเรณูยาวประมาณ 1 ซม. รังไข่เกลี้ยง ก้านเกสรเพศเมียยาวประมาณ 8.5 ซม. รวมยอดเกสร ผลแยกกัน มีช่องอากาศและขนละเอียด ยาว 13–15 ซม.

พบที่
"พรรณไม้ถิ่นเดียว (endemic species) พบทางภาคใต้ที่สุราษฎร์ธานี กระบี่ พังงา ขึ้นตามเขาหินปูน ความสูงไม่เกิน 100 เมตร"

แหล่งอ้างอิง : กลุ่มงานพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช กรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช
เว็บไซต์อ้างอิง : https://botany.dnp.go.th/detaildict.html?wordsname=Wrightia siamensis