
วงศ์ Apocynaceae
ชื่ออื่น ๆ
ลักษณะทั่วไป
ไม้ต้น น้ำยางสีขาว แผ่นใบด้านล่างมีขนสั้นนุ่ม ช่อดอกแบบช่อกระจุกสั้น ๆ ที่ปลายกิ่ง กลีบเลี้ยง 5 กลีบ ไม่มีต่อมโคนกลีบ ดอกสีเขียวอมเหลือง เปลี่ยนเป็นสีแดงก่อนร่วง มี 5 กลีบ เชื่อมติดกันที่โคน กลีบรูปรีกว้าง ยาวประมาณ 1.3 ซม. กะบังมีชั้นเดียว ติดกันเป็นวงคล้ายรูปถ้วย แนบติดกลีบดอก ด้านนอกมีปุ่มกระจาย ขอบจักซี่ฟัน เกสรเพศผู้ 5 อัน อับเรณูรูปหัวลูกศรแนบติดยอดเกสรเพศเมีย รังไข่เกลี้ยง ผลรูปกระสวย เรียงชิดปลายเชื่อมติดกัน มีช่องอากาศหนาแน่น กว้าง 1.3–1.5 ซม. ยาวประมาณ 13.5 ซม. เมล็ดจำนวนมาก โคนเมล็ดมีกระจุกขนยาว
พบที่
"พรรณไม้ถิ่นเดียว (endemic species) พบทางภาคเหนือที่พะวอ จังหวัดตาก ขึ้นบนเขาหินปูนในป่าเบญจพรรณ ความสูงประมาณ 700 เมตร"
แหล่งอ้างอิง : กลุ่มงานพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช กรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช
เว็บไซต์อ้างอิง : https://botany.dnp.go.th/bkf_qr/index.html?code=Apoc010